Om me lachen mensen zo blij,
Maar kijken ze wel naar mij.
Mijn hart hart is gebroken in stukjes zo fijn,
Mijn hart is gebroken in stukken zo klein.
Ik vertrouwde hem mijn hart,
En hij gaf mij smart.
Mijn hart werd gegooid in een put zo diep,
Het leek of mijn hart voor een lange tijd sliep.
In zachte ritmes bonkte mijn hart,
Hij bokte vol afgunst en vol smart.
Daar lag hij dan gebroken en alleen,
Maar 2 warme handen lagen er omheen.
2 lieve handen die ik niet had gezien,
Waren die dan van mijn ware misschien.
Al die tijd om me heen,
Al die tijd zonder 1 probleem.
Ik was te blind om je te zien,
Maar die ander was zo leuk bovendien.
Ik koos voor jou,
De ware van wie ik hou.
Ik koos voor jou,
De ware die ik mijn hart toevertrouw.
Nicole van Bevern